ในบ้างครั้ง เราอาจมีรูปภาที่ไม่เหมาะสม ไม่อยากจะแสดงให้คนเห็นชัด ๆ เราก็อาจทำภาพบริเวณนั้น ให้เป็นลักษณะภาพเซ็นเซอร์ได้ค่ะ ลองเข้ามาดูค่ะ ว่าใช้เทคนิควิธีการอย่างไร
ขั้นตอนที่ 1 เริ่มต้นเปิดไฟล์ภาพที่เราต้องการนำมาปรับแต่ง โดยไปที่เมนูบาร์ คลิกที่ File --> Open
ขั้นตอนที่ 2 ใช้เครื่องมือ Polygonal Lasso Tool จาก Tool box ทำการ Selection ภาพให้ครบคุมวัตถุที่เราจะทำการเซ็นเซอร์
ขั้นตอนที่ 3 เมื่อทำการ Selection ภาพให้ครบคุมวัตถุได้แล้ว ใช้คำสั่ง Filter --> Texture --> Patchwork จะทให้ปรากฏไดอะล็อกบ็อกซ์ Patchwork ขึ้นมา ให้ทำการกำหนดค่าดังภาพ
กด OK ก็เป็นเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ
วันพฤหัสบดีที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2554
มาสร้างภาพจิ๊กซอว์กันเถอะ Photoshop
ในบทความนี้นำเทคนิคเกี่ยวการทำภาพแบบจิ๊กซอว์มาฝากค่ะ เผื่อว่าใครจะทำเป็นภาพจิ๊กซอว์ แล้วเอาไปอัดเข้ากรอบติดข้างฝา รับรองค่ะเหมือนภาพจิ๊กซอว์ของจริงเลยค่ะ
ขั้นตอนการทำภาพจิ๊กซอว์ มีดังนี้ค่ะ
ขั้นตอนที่ 1 เปิดภาพที่ต้องการใส่ทำเป็นภาพจิ๊กซอร์เข้ามาใน Photoshop โดยไปที่เมนูบาร์ แล้วเลือก File --> Open (ภาพที่เลือกมีขนาดความกว้าง 360 px.)
ขั้นตอนที่ 2 ใช้พาเล็ต Layers ทำการคัดลอก Layers โดยการคลิกค้างที่ Layer แล้วทำการลากมาวางที่ตำแหน่งที่ 2 หรืออาจใช้วิธีคลิกขวาที่เลเยอร์ เลือก Duplicate Layer.. ซึ่งจะทำให้มีเลเยอร์เพิ่มขึ้นมาอีก 1 เลเยอร์
ขั้นตอนที่ 3 คลิกที่เลเยอร์ที่สร้างขึ้นใหม่ แล้วทำการเปิดใช้งานพาเล็ต Styles โดยการเลือกคลิก Style ที่ตำแหน่งที่ 3 (หากไม่มี พาเล็ต Styles สามารถเรียกใช้โดยใช้คำสั่ง Window --> Styles)
ขั้นตอนที่ 4 ปรับค่า Opacity ของเลเยอร์ที่ 2 ให้เหลือ 50%
ขั้นตอนที่ 5 ถึงขั้นตอนนี้บนภาพชิ้นงานของคุณก็จะมีลักษะเป็นเหมือนจิ๊กซอว์ แต่ยังไม่สวยงาม เพราะขนาดของจิ๊กซอว์ไม่สมดุลย์กับภาพ ให้ทำการ ดับเบิ้ลคลิกที่เลเยอร์ที่ 2 จะปรากฏไดอะล็อกบอกซ์ของ Layer Style ให้กำหนดค่าต่าง ๆ ดังภาพ
เมื่อคลิก Ok คุณก็จะได้ภาพจิ๊กซอว์สวยงามดังภาพ
สำหรับเทคนิคนี้นั้น การนำไปใช้งานจริง ๆ ขึ้นอยู่กับขนาดของภาพที่คุณนำมาตกแต่ง ดังนั้นการกำหนดชิ้นส่วนของจิ๊กซอว์ให้สมดุลย์และสวยงาม จะขึ้นอยู่กับการปรับ Layer Styles ในขั้นตอนที่ 5
เทคนิคนี้น่าสนใจนะค่ะ เพราะหากไปจ้างที่ร้านถ่ายรูปให้ทางร้านทำให้ ก็หลายบาทอยู่เหมือนกันค่ะ ทำเองประหยัดดีค่ะ แล้วก็ดูมีคุณค่าดี ใครจะทำเป็นของขวัญวันเกิดให้เพื่อนก็เก๋ไปอีกแบบค่ะ
ขั้นตอนการทำภาพจิ๊กซอว์ มีดังนี้ค่ะ
ขั้นตอนที่ 1 เปิดภาพที่ต้องการใส่ทำเป็นภาพจิ๊กซอร์เข้ามาใน Photoshop โดยไปที่เมนูบาร์ แล้วเลือก File --> Open (ภาพที่เลือกมีขนาดความกว้าง 360 px.)
ขั้นตอนที่ 2 ใช้พาเล็ต Layers ทำการคัดลอก Layers โดยการคลิกค้างที่ Layer แล้วทำการลากมาวางที่ตำแหน่งที่ 2 หรืออาจใช้วิธีคลิกขวาที่เลเยอร์ เลือก Duplicate Layer.. ซึ่งจะทำให้มีเลเยอร์เพิ่มขึ้นมาอีก 1 เลเยอร์
ขั้นตอนที่ 3 คลิกที่เลเยอร์ที่สร้างขึ้นใหม่ แล้วทำการเปิดใช้งานพาเล็ต Styles โดยการเลือกคลิก Style ที่ตำแหน่งที่ 3 (หากไม่มี พาเล็ต Styles สามารถเรียกใช้โดยใช้คำสั่ง Window --> Styles)
ขั้นตอนที่ 4 ปรับค่า Opacity ของเลเยอร์ที่ 2 ให้เหลือ 50%
ขั้นตอนที่ 5 ถึงขั้นตอนนี้บนภาพชิ้นงานของคุณก็จะมีลักษะเป็นเหมือนจิ๊กซอว์ แต่ยังไม่สวยงาม เพราะขนาดของจิ๊กซอว์ไม่สมดุลย์กับภาพ ให้ทำการ ดับเบิ้ลคลิกที่เลเยอร์ที่ 2 จะปรากฏไดอะล็อกบอกซ์ของ Layer Style ให้กำหนดค่าต่าง ๆ ดังภาพ
เมื่อคลิก Ok คุณก็จะได้ภาพจิ๊กซอว์สวยงามดังภาพ
สำหรับเทคนิคนี้นั้น การนำไปใช้งานจริง ๆ ขึ้นอยู่กับขนาดของภาพที่คุณนำมาตกแต่ง ดังนั้นการกำหนดชิ้นส่วนของจิ๊กซอว์ให้สมดุลย์และสวยงาม จะขึ้นอยู่กับการปรับ Layer Styles ในขั้นตอนที่ 5
เทคนิคนี้น่าสนใจนะค่ะ เพราะหากไปจ้างที่ร้านถ่ายรูปให้ทางร้านทำให้ ก็หลายบาทอยู่เหมือนกันค่ะ ทำเองประหยัดดีค่ะ แล้วก็ดูมีคุณค่าดี ใครจะทำเป็นของขวัญวันเกิดให้เพื่อนก็เก๋ไปอีกแบบค่ะ
การทำภาพแบบขอบฟุ้ง ของPhotoshop
เพื่อน ๆ คงจะเคยเห็นรูปภาพในเว็บต่าง ๆ ที่มีลักษณะขอบเบลอ ๆ กลืนไปกับพื้นหลัง ซึ่งภาพแบบนี้ทำได้ไม่ยากค่ะ ใครที่อยากทำภาพแบบนี้ได้บ้าง ก็ขอเชิญทางนี้เลยค่ะ
จากที่ได้บอกไปตอนต้นว่าภาพลักษณะนี้ทำได้ไม่ยาก ก็เพราะมีวิธีการคล้าย ๆ กับวิธีการ Selection ของบทความก่อนหน้านี้ (จำรูปที้ใช้กันได้หรือปล่าว) แต่มีขึ้นตอนเพิ่มเข้ามาเพียงนิดเดียว
ซึ่งการทำภาพแบบขอบฟุ้ง มีขั้นตอนการทำดังนี้
ขั้นตอนที่ 1 เริ่มต้นเปิดไฟล์ภาพที่เราต้องการทำภาพของฟุ้งขึ้นมา โดยไปที่เมนูบาร์ คลิกที่ File --> Open
ขั้นตอนที่ 2 เมื่อเปิดรูปภาพมาได้แล้ว ให้ทำการคลิกเลือกเครื่องมือ Marquee Tool แบบ Elliptical Marquee จาก Tool box
ขั้นตอนที่ 3 ทำการปรับค่า Feather ให้เท่ากับ 10 px.
ขั้นตอนที่ 4 คลิกเมาส์ค้างลงบนภาพ จากนั้นลากให้เป็น Selection พร้อม ๆ กับการกดปุ่ม Shift บนคีย์บอร์ดค้างไว้ เพื่อให้ได้พื้นที่การ Selection เป็นวงกลมตามภาพ
ขั้นตอนที่ 5 เลือกสี Background เป็นสีขาว จากนั้นเลือกคำสั่ง Select --> Inverse เพื่อเลือกพื้นที่ส่วนตรงกันข้ามกับที่ได้เลือกไว้ จากนั้นกดปุ่ม Delete บนคีย์บอร์ดซ้ำ ๆ (ประมาณ 2-3 ครั้ง)
ขั้นตอนที่ 6 ทำการกด Ctrl + D บนคีย์บอร์ด เพื่อยกเลิกการ Selection จะได้ผลลัพธ์ เป็นภาพของฟุ้งค่ะ
แค่นี้ก็เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ ไม่ยากใช้ไหมค่ะ
จากที่ได้บอกไปตอนต้นว่าภาพลักษณะนี้ทำได้ไม่ยาก ก็เพราะมีวิธีการคล้าย ๆ กับวิธีการ Selection ของบทความก่อนหน้านี้ (จำรูปที้ใช้กันได้หรือปล่าว) แต่มีขึ้นตอนเพิ่มเข้ามาเพียงนิดเดียว
ซึ่งการทำภาพแบบขอบฟุ้ง มีขั้นตอนการทำดังนี้
ขั้นตอนที่ 1 เริ่มต้นเปิดไฟล์ภาพที่เราต้องการทำภาพของฟุ้งขึ้นมา โดยไปที่เมนูบาร์ คลิกที่ File --> Open
ขั้นตอนที่ 2 เมื่อเปิดรูปภาพมาได้แล้ว ให้ทำการคลิกเลือกเครื่องมือ Marquee Tool แบบ Elliptical Marquee จาก Tool box
ขั้นตอนที่ 3 ทำการปรับค่า Feather ให้เท่ากับ 10 px.
ขั้นตอนที่ 4 คลิกเมาส์ค้างลงบนภาพ จากนั้นลากให้เป็น Selection พร้อม ๆ กับการกดปุ่ม Shift บนคีย์บอร์ดค้างไว้ เพื่อให้ได้พื้นที่การ Selection เป็นวงกลมตามภาพ
ขั้นตอนที่ 5 เลือกสี Background เป็นสีขาว จากนั้นเลือกคำสั่ง Select --> Inverse เพื่อเลือกพื้นที่ส่วนตรงกันข้ามกับที่ได้เลือกไว้ จากนั้นกดปุ่ม Delete บนคีย์บอร์ดซ้ำ ๆ (ประมาณ 2-3 ครั้ง)
ขั้นตอนที่ 6 ทำการกด Ctrl + D บนคีย์บอร์ด เพื่อยกเลิกการ Selection จะได้ผลลัพธ์ เป็นภาพของฟุ้งค่ะ
แค่นี้ก็เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ ไม่ยากใช้ไหมค่ะ
เริ่มต้นใช้งาน Adobe Photoshop
สำหรับบทความนี้ เราจะเริ่มมาทำความรู้จักกับโปรแกรมโฟโต้ชอฟกันค่ะ โดยเมื่อเราได้ทำการติดตั้งโปรแกรม Adobe Photoshop เรียบร้อยแล้ว เราสามารถเรียกใช้งานโปรแกรมได้ดังนี้
การเรียกใช้งานโปรแกรม
1. คลิ๊กที่ปุ่ม Start --> Programs --> Adobe Photoshop CS เพื่อเข้าสู่โปรแกรม
หน้าจอ Splash Screen
2. โปรแกรมจะถูกเรียกขึ้นมา ซึ่งต้องใช้เวลาซักครู่ (ความเร็วในตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับแรม ของเครื่องของแต่ละคนค่ะ) ซึ่งในระหว่างนั้น ก็จะปรากฏหน้าจอ Splash Screen ซึ่งบอกข้อมูลต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับโปรแกรม
เมื่อโหลดโปรแกรมเสร็จแล้ว คุณก็จะเห็นหน้าจอโปรแกรม Photoshop ซึงจะมีเครื่องมือต่าง ๆ เริ่มต้นให้เราใช้งาน ซึ่งมีส่วนประกอบของโปรแกรม ดังนี้
หน้าจอโปรแกรม Photoshop
ไตเติลบาร์ (Title bar) ซึ่งเป็นแถบที่อยู่ด้านบนสุด ซึ่งจะทำหน้าที่แสดงชื่อโปรแกรม และชื่องานที่กำลังทำอยู่ ซึ่งที่มุมขวา จะมีปุ่มสำหรับย่อ ขยาย หรือปิดโปรแกรมอยู่
เมนูบาร์ (Menu Bar) เป็นบาร์ที่ประกอบไปด้วยเมนูคำสั่งต่าง ๆ ที่ใช้สำหรับจัดการไฟล์ ปรับค่าต่าง ๆ เกี่ยวกับการทงานกับภาพ โดยภายในจะมีเมนูย่อย ๆ อยู่มากมาย ซึ่งเป็นคำสั่งหลัก ๆ ของโปรแกรม
เครื่องมือที่ถูกซ่อนไว้
ทูลบ๊อกซ์ (Tool Box) หรือกล่องเครื่องมือ จะประกอบไปด้วยเครื่องมือต่าง ๆ ที่จำเป็นต่อการใช้งาน ซึ่งมีข้อมูลอยู่มากมาย ซึ่งในบางครั้งจะซ่อนเครื่องมือที่มีลักษณะเดียวกัน โดยเราจะสามารถสังเกตดูที่มุมล่างขวาของเครื่องมือแต่ละตัว หากพบว่ามีเครื่องหมาย “สามเหลียมสีดำ” หมายความว่าในเครื่องมือตัวในนั้น มีเครื่องมือซ่อนอยู่ ซึ่งเราอาจทำการคลิ๊กขวา หรือคลิ๊กเมาส์ค้างที่เครื่องมือตัวนั้น ซึ่งจะทำให้ปรากฏเครื่องมือที่ซ่อนไว้แสดงผลขึ้นมา ซึ่งเราสามารถเอาเมาส์ไปเลือกเครื่องมือเหล่านั้น เพื่อนำไปใช้งานได้
ออฟชั่นบาร์ (Option Bar) เป็นส่วนที่ใช้ปรับแต่งคุณสมบัติของเครื่องมือแต่ละตัวที่เรากำลังเลือกใช้งานอยู่ เช่น เมือเลือกเครื่องมือ Brush เราสามารถใช้คุณสมบัติที่ออฟชั่นบาร์ปรับขนาดของหัวแปรงได้ หรือปรับความคมชัดของหัวแปรงเป็นต้น ออฟชั่นบาร์ จะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตามเครื่องมือที่เราได้ทำการเลือกจากทูลบ๊อกซ์
พาเล็ตต่าง ๆ (Palette) เป็นหน้าต่างย่อย ๆ ที่ใช้เลือกรายละเอียดการทำงาน ซึ่งในโปรแกรม Photoshop จะมีพาเล็ตอยู่จำนวนมาก ซึ่งเราสามารถเรียกใช้เพิ่มเติมโดยไปที่เมนู Window ซึ่งพาเล็ตแต่ละตัวสามารถนำมาทำอะไรได้บ้างนั้น เราจะเรียนรู้ผ่านบทความต่าง ๆ ต่อไป
การเรียกใช้งานโปรแกรม
1. คลิ๊กที่ปุ่ม Start --> Programs --> Adobe Photoshop CS เพื่อเข้าสู่โปรแกรม
หน้าจอ Splash Screen
2. โปรแกรมจะถูกเรียกขึ้นมา ซึ่งต้องใช้เวลาซักครู่ (ความเร็วในตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับแรม ของเครื่องของแต่ละคนค่ะ) ซึ่งในระหว่างนั้น ก็จะปรากฏหน้าจอ Splash Screen ซึ่งบอกข้อมูลต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับโปรแกรม
เมื่อโหลดโปรแกรมเสร็จแล้ว คุณก็จะเห็นหน้าจอโปรแกรม Photoshop ซึงจะมีเครื่องมือต่าง ๆ เริ่มต้นให้เราใช้งาน ซึ่งมีส่วนประกอบของโปรแกรม ดังนี้
หน้าจอโปรแกรม Photoshop
ไตเติลบาร์ (Title bar) ซึ่งเป็นแถบที่อยู่ด้านบนสุด ซึ่งจะทำหน้าที่แสดงชื่อโปรแกรม และชื่องานที่กำลังทำอยู่ ซึ่งที่มุมขวา จะมีปุ่มสำหรับย่อ ขยาย หรือปิดโปรแกรมอยู่
เมนูบาร์ (Menu Bar) เป็นบาร์ที่ประกอบไปด้วยเมนูคำสั่งต่าง ๆ ที่ใช้สำหรับจัดการไฟล์ ปรับค่าต่าง ๆ เกี่ยวกับการทงานกับภาพ โดยภายในจะมีเมนูย่อย ๆ อยู่มากมาย ซึ่งเป็นคำสั่งหลัก ๆ ของโปรแกรม
เครื่องมือที่ถูกซ่อนไว้
ทูลบ๊อกซ์ (Tool Box) หรือกล่องเครื่องมือ จะประกอบไปด้วยเครื่องมือต่าง ๆ ที่จำเป็นต่อการใช้งาน ซึ่งมีข้อมูลอยู่มากมาย ซึ่งในบางครั้งจะซ่อนเครื่องมือที่มีลักษณะเดียวกัน โดยเราจะสามารถสังเกตดูที่มุมล่างขวาของเครื่องมือแต่ละตัว หากพบว่ามีเครื่องหมาย “สามเหลียมสีดำ” หมายความว่าในเครื่องมือตัวในนั้น มีเครื่องมือซ่อนอยู่ ซึ่งเราอาจทำการคลิ๊กขวา หรือคลิ๊กเมาส์ค้างที่เครื่องมือตัวนั้น ซึ่งจะทำให้ปรากฏเครื่องมือที่ซ่อนไว้แสดงผลขึ้นมา ซึ่งเราสามารถเอาเมาส์ไปเลือกเครื่องมือเหล่านั้น เพื่อนำไปใช้งานได้
ออฟชั่นบาร์ (Option Bar) เป็นส่วนที่ใช้ปรับแต่งคุณสมบัติของเครื่องมือแต่ละตัวที่เรากำลังเลือกใช้งานอยู่ เช่น เมือเลือกเครื่องมือ Brush เราสามารถใช้คุณสมบัติที่ออฟชั่นบาร์ปรับขนาดของหัวแปรงได้ หรือปรับความคมชัดของหัวแปรงเป็นต้น ออฟชั่นบาร์ จะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตามเครื่องมือที่เราได้ทำการเลือกจากทูลบ๊อกซ์
พาเล็ตต่าง ๆ (Palette) เป็นหน้าต่างย่อย ๆ ที่ใช้เลือกรายละเอียดการทำงาน ซึ่งในโปรแกรม Photoshop จะมีพาเล็ตอยู่จำนวนมาก ซึ่งเราสามารถเรียกใช้เพิ่มเติมโดยไปที่เมนู Window ซึ่งพาเล็ตแต่ละตัวสามารถนำมาทำอะไรได้บ้างนั้น เราจะเรียนรู้ผ่านบทความต่าง ๆ ต่อไป
เริ่มต้นใช้งาน Adobe Photoshop
สำหรับบทความนี้ เราจะเริ่มมาทำความรู้จักกับโปรแกรมโฟโต้ชอฟกันค่ะ โดยเมื่อเราได้ทำการติดตั้งโปรแกรม Adobe Photoshop เรียบร้อยแล้ว เราสามารถเรียกใช้งานโปรแกรมได้ดังนี้
การเรียกใช้งานโปรแกรม
1. คลิ๊กที่ปุ่ม Start --> Programs --> Adobe Photoshop CS เพื่อเข้าสู่โปรแกรม
หน้าจอ Splash Screen
2. โปรแกรมจะถูกเรียกขึ้นมา ซึ่งต้องใช้เวลาซักครู่ (ความเร็วในตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับแรม ของเครื่องของแต่ละคนค่ะ) ซึ่งในระหว่างนั้น ก็จะปรากฏหน้าจอ Splash Screen ซึ่งบอกข้อมูลต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับโปรแกรม
เมื่อโหลดโปรแกรมเสร็จแล้ว คุณก็จะเห็นหน้าจอโปรแกรม Photoshop ซึงจะมีเครื่องมือต่าง ๆ เริ่มต้นให้เราใช้งาน ซึ่งมีส่วนประกอบของโปรแกรม ดังนี้
หน้าจอโปรแกรม Photoshop
ไตเติลบาร์ (Title bar) ซึ่งเป็นแถบที่อยู่ด้านบนสุด ซึ่งจะทำหน้าที่แสดงชื่อโปรแกรม และชื่องานที่กำลังทำอยู่ ซึ่งที่มุมขวา จะมีปุ่มสำหรับย่อ ขยาย หรือปิดโปรแกรมอยู่
เมนูบาร์ (Menu Bar) เป็นบาร์ที่ประกอบไปด้วยเมนูคำสั่งต่าง ๆ ที่ใช้สำหรับจัดการไฟล์ ปรับค่าต่าง ๆ เกี่ยวกับการทงานกับภาพ โดยภายในจะมีเมนูย่อย ๆ อยู่มากมาย ซึ่งเป็นคำสั่งหลัก ๆ ของโปรแกรม
เครื่องมือที่ถูกซ่อนไว้
ทูลบ๊อกซ์ (Tool Box) หรือกล่องเครื่องมือ จะประกอบไปด้วยเครื่องมือต่าง ๆ ที่จำเป็นต่อการใช้งาน ซึ่งมีข้อมูลอยู่มากมาย ซึ่งในบางครั้งจะซ่อนเครื่องมือที่มีลักษณะเดียวกัน โดยเราจะสามารถสังเกตดูที่มุมล่างขวาของเครื่องมือแต่ละตัว หากพบว่ามีเครื่องหมาย “สามเหลียมสีดำ” หมายความว่าในเครื่องมือตัวในนั้น มีเครื่องมือซ่อนอยู่ ซึ่งเราอาจทำการคลิ๊กขวา หรือคลิ๊กเมาส์ค้างที่เครื่องมือตัวนั้น ซึ่งจะทำให้ปรากฏเครื่องมือที่ซ่อนไว้แสดงผลขึ้นมา ซึ่งเราสามารถเอาเมาส์ไปเลือกเครื่องมือเหล่านั้น เพื่อนำไปใช้งานได้
ออฟชั่นบาร์ (Option Bar) เป็นส่วนที่ใช้ปรับแต่งคุณสมบัติของเครื่องมือแต่ละตัวที่เรากำลังเลือกใช้งานอยู่ เช่น เมือเลือกเครื่องมือ Brush เราสามารถใช้คุณสมบัติที่ออฟชั่นบาร์ปรับขนาดของหัวแปรงได้ หรือปรับความคมชัดของหัวแปรงเป็นต้น ออฟชั่นบาร์ จะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตามเครื่องมือที่เราได้ทำการเลือกจากทูลบ๊อกซ์
พาเล็ตต่าง ๆ (Palette) เป็นหน้าต่างย่อย ๆ ที่ใช้เลือกรายละเอียดการทำงาน ซึ่งในโปรแกรม Photoshop จะมีพาเล็ตอยู่จำนวนมาก ซึ่งเราสามารถเรียกใช้เพิ่มเติมโดยไปที่เมนู Window ซึ่งพาเล็ตแต่ละตัวสามารถนำมาทำอะไรได้บ้างนั้น เราจะเรียนรู้ผ่านบทความต่าง ๆ ต่อไป
การเรียกใช้งานโปรแกรม
1. คลิ๊กที่ปุ่ม Start --> Programs --> Adobe Photoshop CS เพื่อเข้าสู่โปรแกรม
หน้าจอ Splash Screen
2. โปรแกรมจะถูกเรียกขึ้นมา ซึ่งต้องใช้เวลาซักครู่ (ความเร็วในตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับแรม ของเครื่องของแต่ละคนค่ะ) ซึ่งในระหว่างนั้น ก็จะปรากฏหน้าจอ Splash Screen ซึ่งบอกข้อมูลต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับโปรแกรม
เมื่อโหลดโปรแกรมเสร็จแล้ว คุณก็จะเห็นหน้าจอโปรแกรม Photoshop ซึงจะมีเครื่องมือต่าง ๆ เริ่มต้นให้เราใช้งาน ซึ่งมีส่วนประกอบของโปรแกรม ดังนี้
หน้าจอโปรแกรม Photoshop
ไตเติลบาร์ (Title bar) ซึ่งเป็นแถบที่อยู่ด้านบนสุด ซึ่งจะทำหน้าที่แสดงชื่อโปรแกรม และชื่องานที่กำลังทำอยู่ ซึ่งที่มุมขวา จะมีปุ่มสำหรับย่อ ขยาย หรือปิดโปรแกรมอยู่
เมนูบาร์ (Menu Bar) เป็นบาร์ที่ประกอบไปด้วยเมนูคำสั่งต่าง ๆ ที่ใช้สำหรับจัดการไฟล์ ปรับค่าต่าง ๆ เกี่ยวกับการทงานกับภาพ โดยภายในจะมีเมนูย่อย ๆ อยู่มากมาย ซึ่งเป็นคำสั่งหลัก ๆ ของโปรแกรม
เครื่องมือที่ถูกซ่อนไว้
ทูลบ๊อกซ์ (Tool Box) หรือกล่องเครื่องมือ จะประกอบไปด้วยเครื่องมือต่าง ๆ ที่จำเป็นต่อการใช้งาน ซึ่งมีข้อมูลอยู่มากมาย ซึ่งในบางครั้งจะซ่อนเครื่องมือที่มีลักษณะเดียวกัน โดยเราจะสามารถสังเกตดูที่มุมล่างขวาของเครื่องมือแต่ละตัว หากพบว่ามีเครื่องหมาย “สามเหลียมสีดำ” หมายความว่าในเครื่องมือตัวในนั้น มีเครื่องมือซ่อนอยู่ ซึ่งเราอาจทำการคลิ๊กขวา หรือคลิ๊กเมาส์ค้างที่เครื่องมือตัวนั้น ซึ่งจะทำให้ปรากฏเครื่องมือที่ซ่อนไว้แสดงผลขึ้นมา ซึ่งเราสามารถเอาเมาส์ไปเลือกเครื่องมือเหล่านั้น เพื่อนำไปใช้งานได้
ออฟชั่นบาร์ (Option Bar) เป็นส่วนที่ใช้ปรับแต่งคุณสมบัติของเครื่องมือแต่ละตัวที่เรากำลังเลือกใช้งานอยู่ เช่น เมือเลือกเครื่องมือ Brush เราสามารถใช้คุณสมบัติที่ออฟชั่นบาร์ปรับขนาดของหัวแปรงได้ หรือปรับความคมชัดของหัวแปรงเป็นต้น ออฟชั่นบาร์ จะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตามเครื่องมือที่เราได้ทำการเลือกจากทูลบ๊อกซ์
พาเล็ตต่าง ๆ (Palette) เป็นหน้าต่างย่อย ๆ ที่ใช้เลือกรายละเอียดการทำงาน ซึ่งในโปรแกรม Photoshop จะมีพาเล็ตอยู่จำนวนมาก ซึ่งเราสามารถเรียกใช้เพิ่มเติมโดยไปที่เมนู Window ซึ่งพาเล็ตแต่ละตัวสามารถนำมาทำอะไรได้บ้างนั้น เราจะเรียนรู้ผ่านบทความต่าง ๆ ต่อไป
วันพุธที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2554
ความเป็นมาของ Adobe Photoshop
ก่อนจะใช้งานโปรแกรมตกแต่งภาพตัวเก่ง ที่เรียกติดปากกันว่า โฟโต้ชอฟ นั้น เรามาทำความรู้จักเกี่ยวกับโปรแกรมนี้กันสักนิด ว่ามีความเป็นมาอย่างไร
Photoshopเป็นโปรแกรมของบริษัท Adobe (อ่านว่า อะ-โด-บี้) ซึ่งเป็นผู้พัฒนาโปรแกรมกราฟิครายใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นโปรแกรม Illustrator, PageMaker และ Acrobat
โปรแกรม Photoshop เวอร์ชั่นแรกนั้นเริ่มต้นสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1990 และได้รับการพัฒนามาเรื่อย ๆ จากเวอร์ชั่น 2, 2.5, 3, 4, 5, 5.5 เวอร์ชั่น 6, 7, CS จนถึงเวอร์ชั่นล่าสุดในปัจจุปัน ที่เรียกกันว่าเวอร์ชั่น CS2 โดยได้ทำการเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการกับภาพกราฟิคขึ้นเรื่อย ๆ จากเดิมที่เน้นใช้งานเพื่อการสร้างภาพสิ่งพิมพ์ ก็หันมาเน้นเกี่ยวกับการจัดการภาพกราฟิคที่ใช้บนเว็บมากยิ่งขึ้น และนอกจากนี้แล้วยังได้สร้างโปรแกรม ImageReady ซึ่งเป็นโปรแกรมที่ใช้สร้างภาพเคลื่อนไหวควบคู่มากับโปรแกรม Photoshop อีกด้วย เพื่อเพิ่มความสามารถเกี่ยวกับการทำภาพกราฟิคที่ใช้สำหรับการทำเว็บโดยเฉพาะ
ปัจจุบันโปรแกรม Photoshop เป็นโปรแกรมที่ได้รับความนิยมอย่างมากจากผู้สร้างเว็บไซต์ ไม่ว่าจะเป็นการนำมาสร้างหรือตกแต่งภาพ เนื่องมาจากคุณสมบัติที่โดดเด่น ใช้งานง่าย มีเอฟเฟคต่าง ๆ ให้เลือกใช้งานมากมาย
คุณพร้อมที่จะเริ่มต้นกับโปรแกรมโฟโต้ชอฟแล้วหรือยัง ถ้าพร้อมแล้วก็ไปหาโปรแกรมการมาติดตั้งได้เลยค่ะ ในบทต่อ ๆ ไปเราจะได้เริ่มต้นใช้งานโปรแกรมตัวเก่งตัวนี้กันเลยค่ะ
Photoshopเป็นโปรแกรมของบริษัท Adobe (อ่านว่า อะ-โด-บี้) ซึ่งเป็นผู้พัฒนาโปรแกรมกราฟิครายใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นโปรแกรม Illustrator, PageMaker และ Acrobat
โปรแกรม Photoshop เวอร์ชั่นแรกนั้นเริ่มต้นสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1990 และได้รับการพัฒนามาเรื่อย ๆ จากเวอร์ชั่น 2, 2.5, 3, 4, 5, 5.5 เวอร์ชั่น 6, 7, CS จนถึงเวอร์ชั่นล่าสุดในปัจจุปัน ที่เรียกกันว่าเวอร์ชั่น CS2 โดยได้ทำการเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการกับภาพกราฟิคขึ้นเรื่อย ๆ จากเดิมที่เน้นใช้งานเพื่อการสร้างภาพสิ่งพิมพ์ ก็หันมาเน้นเกี่ยวกับการจัดการภาพกราฟิคที่ใช้บนเว็บมากยิ่งขึ้น และนอกจากนี้แล้วยังได้สร้างโปรแกรม ImageReady ซึ่งเป็นโปรแกรมที่ใช้สร้างภาพเคลื่อนไหวควบคู่มากับโปรแกรม Photoshop อีกด้วย เพื่อเพิ่มความสามารถเกี่ยวกับการทำภาพกราฟิคที่ใช้สำหรับการทำเว็บโดยเฉพาะ
ปัจจุบันโปรแกรม Photoshop เป็นโปรแกรมที่ได้รับความนิยมอย่างมากจากผู้สร้างเว็บไซต์ ไม่ว่าจะเป็นการนำมาสร้างหรือตกแต่งภาพ เนื่องมาจากคุณสมบัติที่โดดเด่น ใช้งานง่าย มีเอฟเฟคต่าง ๆ ให้เลือกใช้งานมากมาย
คุณพร้อมที่จะเริ่มต้นกับโปรแกรมโฟโต้ชอฟแล้วหรือยัง ถ้าพร้อมแล้วก็ไปหาโปรแกรมการมาติดตั้งได้เลยค่ะ ในบทต่อ ๆ ไปเราจะได้เริ่มต้นใช้งานโปรแกรมตัวเก่งตัวนี้กันเลยค่ะ
CAI คืออะไร?
CAI คือ โปรแกรมบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน หรือคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (ย่อมาจาก Computer-Assisted Instruction) ที่มีหน้าที่เป็นสื่อการเรียนการสอนเหมือนแผ่นใส (Transparent) สไลด์ (Slide) หรือวีดิทัศน์ (Video) ที่ใช้ประกอบการเรียนการสอน ซึ่งมีองค์ประกอบที่สำคัญดังนี้
1. นักวิชาการ (Academic Expert)
2. นักเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ (Programmer)
3. นักสร้างสรรค์ (Producer)
4. นักศิลปะ (Artist)
ฉะนั้น CAI ก็คือโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ช่วยสอน โดยมีการกำหนดให้ผู้เรียนสามารถโต้ตอบหรือมีปฏิสัมพันธ์กับการเรียนได้เช่นเดียวกับการเรียนในห้องเรียนกับครู เพียงแต่มีคามยืดหยุ่นน้อยกว่าเท่านั้น
ข้อดีของคอมพิวเตอร์ช่วยสอน
ผู้เรียนสามารถศึกษาบทเรียนด้วยตัวเองได้โดยไม่จำกัดเวลา โดยไม่ต้องรอครูหรือเข้าชั้นเรียน
หากไม่เข้าใจสามารถดูหรือเรียนซ้ำได้ บทเรียนใดเข้าใจแล้ว สามารถผ่านไปเรียนบทอื่นได้โดยไม่ต้องรอให้บทนั้นๆจบก่อน
ช่วยให้ครูผู้สอนไม่ต้องเสียเวลากับการงานบริหาร ครูผู้สอนจะได้มีเวลาไปปรับปรุงบทเรียนให้ทันสมัยและมีเวลาให้กับนักเรียนมากขึ้น เช่น การจัดเลือกข้อสอบ การตรวจและให้คะแนนและวิเคราะห์ข้อสอบ การเก็บประวัตินักเรียนเฉพาะวิชาที่สอนเพื่อดูพัฒนาการด้านการเรียนและการให้คำปรึกษา และช่วยในการจัดทำเอกสารเกี่ยวกับการเรียนการสอนของวิชาที่สอน
การนำคอมพิวเตอร์มาช่วยในการจัดการเรียนการสอนจะทำให้ครูผู้สอนสามารถ วิเคราะห์ผู้เรียนเพื่อออกแบบและพัฒนาระบบการสอนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตรงกับวัตถุประสงค์และความต้องการของผู้เรียน
คอมพิวเตอร์ จะช่วยเพิ่มแรงจูงใจในการเรียนให้แก่ผู้เรียน เนื่องจากการเรียนด้วยคอมพิวเตอร์นั้นเป็นประสบการณ์ที่แปลกและใหม่
ความสามารถของหน่วยความจำของเครื่องคอมพิวเตอร์ช่วยในการ บันทึกคะแนนและพฤติกรรมต่างๆ ของผู้เรียนไว้เพื่อใช้ในการวางแผนบทเรียนขั้นต่อไปได้อย่างเที่ยงตรง
ความสามารถในการเก็บข้อมูลของเครื่อง ทำให้สามารถนำมาใช้ในลักษณะของการศึกษารายบุคคลได้เป็นอย่างดี โดยสามารถกำหนดบทเรียนให้แก่ผู้เรียนแต่ละ คนและแสดงผลความก้าวหน้าให้เห็นได้ทันที
ลักษณะของโปรแกรมบทเรียนที่ให้ความเป็นส่วนตัวแก่ผู้เรียน เป็นการช่วยให้ผู้เรียนที่เรียนช้า สามารถเรียนไปตามความสามารถของตน
เป็นการช่วยขยายขีดความสามารถของผู้สอนในการคบคุมผู้เรียนได้อย่างใกล้ชิด เนื่องจากสามารถบรรจุข้อมูลได้ง่ายและสะดวกในการนำมาใช้
ข้อด้อยของคอมพิวเตอร์ช่วยสอน
ผู้เรียนจะไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กับกลุ่มเพื่อนนักเรียนคนอื่นๆ ลดโอกาสในการแลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกัน โดยเฉพาะผู้เรียนที่อยู่ในวัยเด็ก จะทำให้การเรียนรู้ระบบการทำงานเป็นกลุ่มลดลง ขาดพัฒนาการด้านนี้
การเรียนรู้ด้วยคอมพิวเตอร์ช่วยสอนไม่เหมาะกับผู้ที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ เพราะจะไม่สามารถบังคับหรือกำหนดเวลาการเรียนให้ตัวเองได้
คอมพิวเตอร์ช่วยสอน แม้จะมีความยืดหยุ่นและมีปฏิสัมพันธ์กับผู้เรียนได้พอสมควร แต่ก็ไม่เหมือนกับการเรียนในชั้นเรียนโดยตรงกับครู ซึ่งความยืดหยุ่นของการเรียนกับครูผู้สอนโดยตรงจะมีความยืดหยุ่นอย่างมากเนื่องจากเป็นการระหว่างคนกับคน มิใช่คนกับคอมพิวเตอร์
ถึงแม้ว่าขณะนี้ราคาเครื่องคอมพิวเตอร์และค่าใช้จ่ายต่างๆ เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์จะลดลงมากแล้วก็ตาม แต่การที่จะนำคอมพิวเตอร์มาใช้ในวงการศึกษาในบางสถานที่นั้น จำเป็นต้องมีการพิจารณาอย่างรอบคอบเพื่อให้คุ้มกับค่าใช้จ่ายตลอดจน การดูแลรักษาด้วย
- การออกแบบโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เพื่อใช้ในการเรียนการสอนนั้นนับว่ายังมีน้อย เมื่อเทียบกับการออกแบบโปรแกรมเพื่อใช้ในวงการด้านอื่นๆ ทำให้โปรแกรมบทเรียนการสอนใช้คอมพิวเตอร์ช่วยสอนมีจำนวนและขอบเขตจำกัดที่จะ นำมาใช้เรียนในวิชาต่างๆ
ในขณะนี้ยังขาดอุปกรณ์ที่ได้คุณภาพมาตรฐานระดับเดียวกัน เพื่อให้สามารถใช้ได้กับเครื่องคอมพิวเตอร์ต่างระบบกัน เป็นต้นว่า ซอฟต์แวร์ที่ผลิตขึ้นมาใช้กับเครื่องคอมพิวเตอร์ระบบของ ไอบีเอ็มไม่สามารถใช้กับเครื่องคอมพิวเตอร์ระบบของแม็กคินทอชได้
การที่จะให้ผู้สอนเป็นผู้ออกแบบโปรแกรมบทเรียนเองนั้น นับว่าเป็นงานที่ต้องอาศัยเวลา สติปัญญา และความสามารถเป็นอย่างยิ่ง ทำให้เป็นการเพิ่มภาระของผู้สอนให้มีมากยิ่งขึ้น
เนื่องจากบทเรียนคอมพิวเตอร์เป็นการวาง โปรแกรมบทเรียนไว้ล่วงหน้า จึงมีลำดับขั้นตอนในการสอนทุกอย่างตามที่วางไว้ ดังนั้น การใช้คอมพิวเตอร์ช่วยสอนจึงไม่สามารถช่วยในการพัฒนา ความคิดสร้างสรรค์ของผู้เรียนได้
ผู้เรียนบางคนโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้เรียนที่เป็นผู้ใหญ่ อาจจะไม่ชอบโปรแกรมที่เรียนตามขั้นตอนทำให้เป็นอุปสรรคในการเรียนรู้ได้
การนำคอมพิวเตอร์ช่วยสอนมาใช้กับผู้ต้องขัง
สำหรับการจัดการศึกษาแก่ผู้ต้องขัง การนำคอมพิวเตอร์ช่วยสอนมาใช้มีขีดจำกัดอยู่มาก เนื่องจากการเปิดโอกาสให้ผู้ต้องขังใช้คอมพิวเตอร์เป็นดาบสองคมที่อาจมีผลกระทบมากหากมีการนำมาใช้ในทางที่ผิด เจ้าหน้าที่ผู้ควบคุมจะต้องมีความรู้ทางด้านคอมพิวเตอร์และเข้มงวดกวดขันดูแลอย่างใกล้ชิด อีกทั้งมีข้อจำกัดทั้งทางด้านจำนวนคอมพิวเตอร์และจำนวนผู้เรียน....
1. นักวิชาการ (Academic Expert)
2. นักเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ (Programmer)
3. นักสร้างสรรค์ (Producer)
4. นักศิลปะ (Artist)
ฉะนั้น CAI ก็คือโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ช่วยสอน โดยมีการกำหนดให้ผู้เรียนสามารถโต้ตอบหรือมีปฏิสัมพันธ์กับการเรียนได้เช่นเดียวกับการเรียนในห้องเรียนกับครู เพียงแต่มีคามยืดหยุ่นน้อยกว่าเท่านั้น
ข้อดีของคอมพิวเตอร์ช่วยสอน
ผู้เรียนสามารถศึกษาบทเรียนด้วยตัวเองได้โดยไม่จำกัดเวลา โดยไม่ต้องรอครูหรือเข้าชั้นเรียน
หากไม่เข้าใจสามารถดูหรือเรียนซ้ำได้ บทเรียนใดเข้าใจแล้ว สามารถผ่านไปเรียนบทอื่นได้โดยไม่ต้องรอให้บทนั้นๆจบก่อน
ช่วยให้ครูผู้สอนไม่ต้องเสียเวลากับการงานบริหาร ครูผู้สอนจะได้มีเวลาไปปรับปรุงบทเรียนให้ทันสมัยและมีเวลาให้กับนักเรียนมากขึ้น เช่น การจัดเลือกข้อสอบ การตรวจและให้คะแนนและวิเคราะห์ข้อสอบ การเก็บประวัตินักเรียนเฉพาะวิชาที่สอนเพื่อดูพัฒนาการด้านการเรียนและการให้คำปรึกษา และช่วยในการจัดทำเอกสารเกี่ยวกับการเรียนการสอนของวิชาที่สอน
การนำคอมพิวเตอร์มาช่วยในการจัดการเรียนการสอนจะทำให้ครูผู้สอนสามารถ วิเคราะห์ผู้เรียนเพื่อออกแบบและพัฒนาระบบการสอนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตรงกับวัตถุประสงค์และความต้องการของผู้เรียน
คอมพิวเตอร์ จะช่วยเพิ่มแรงจูงใจในการเรียนให้แก่ผู้เรียน เนื่องจากการเรียนด้วยคอมพิวเตอร์นั้นเป็นประสบการณ์ที่แปลกและใหม่
ความสามารถของหน่วยความจำของเครื่องคอมพิวเตอร์ช่วยในการ บันทึกคะแนนและพฤติกรรมต่างๆ ของผู้เรียนไว้เพื่อใช้ในการวางแผนบทเรียนขั้นต่อไปได้อย่างเที่ยงตรง
ความสามารถในการเก็บข้อมูลของเครื่อง ทำให้สามารถนำมาใช้ในลักษณะของการศึกษารายบุคคลได้เป็นอย่างดี โดยสามารถกำหนดบทเรียนให้แก่ผู้เรียนแต่ละ คนและแสดงผลความก้าวหน้าให้เห็นได้ทันที
ลักษณะของโปรแกรมบทเรียนที่ให้ความเป็นส่วนตัวแก่ผู้เรียน เป็นการช่วยให้ผู้เรียนที่เรียนช้า สามารถเรียนไปตามความสามารถของตน
เป็นการช่วยขยายขีดความสามารถของผู้สอนในการคบคุมผู้เรียนได้อย่างใกล้ชิด เนื่องจากสามารถบรรจุข้อมูลได้ง่ายและสะดวกในการนำมาใช้
ข้อด้อยของคอมพิวเตอร์ช่วยสอน
ผู้เรียนจะไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กับกลุ่มเพื่อนนักเรียนคนอื่นๆ ลดโอกาสในการแลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกัน โดยเฉพาะผู้เรียนที่อยู่ในวัยเด็ก จะทำให้การเรียนรู้ระบบการทำงานเป็นกลุ่มลดลง ขาดพัฒนาการด้านนี้
การเรียนรู้ด้วยคอมพิวเตอร์ช่วยสอนไม่เหมาะกับผู้ที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ เพราะจะไม่สามารถบังคับหรือกำหนดเวลาการเรียนให้ตัวเองได้
คอมพิวเตอร์ช่วยสอน แม้จะมีความยืดหยุ่นและมีปฏิสัมพันธ์กับผู้เรียนได้พอสมควร แต่ก็ไม่เหมือนกับการเรียนในชั้นเรียนโดยตรงกับครู ซึ่งความยืดหยุ่นของการเรียนกับครูผู้สอนโดยตรงจะมีความยืดหยุ่นอย่างมากเนื่องจากเป็นการระหว่างคนกับคน มิใช่คนกับคอมพิวเตอร์
ถึงแม้ว่าขณะนี้ราคาเครื่องคอมพิวเตอร์และค่าใช้จ่ายต่างๆ เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์จะลดลงมากแล้วก็ตาม แต่การที่จะนำคอมพิวเตอร์มาใช้ในวงการศึกษาในบางสถานที่นั้น จำเป็นต้องมีการพิจารณาอย่างรอบคอบเพื่อให้คุ้มกับค่าใช้จ่ายตลอดจน การดูแลรักษาด้วย
- การออกแบบโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เพื่อใช้ในการเรียนการสอนนั้นนับว่ายังมีน้อย เมื่อเทียบกับการออกแบบโปรแกรมเพื่อใช้ในวงการด้านอื่นๆ ทำให้โปรแกรมบทเรียนการสอนใช้คอมพิวเตอร์ช่วยสอนมีจำนวนและขอบเขตจำกัดที่จะ นำมาใช้เรียนในวิชาต่างๆ
ในขณะนี้ยังขาดอุปกรณ์ที่ได้คุณภาพมาตรฐานระดับเดียวกัน เพื่อให้สามารถใช้ได้กับเครื่องคอมพิวเตอร์ต่างระบบกัน เป็นต้นว่า ซอฟต์แวร์ที่ผลิตขึ้นมาใช้กับเครื่องคอมพิวเตอร์ระบบของ ไอบีเอ็มไม่สามารถใช้กับเครื่องคอมพิวเตอร์ระบบของแม็กคินทอชได้
การที่จะให้ผู้สอนเป็นผู้ออกแบบโปรแกรมบทเรียนเองนั้น นับว่าเป็นงานที่ต้องอาศัยเวลา สติปัญญา และความสามารถเป็นอย่างยิ่ง ทำให้เป็นการเพิ่มภาระของผู้สอนให้มีมากยิ่งขึ้น
เนื่องจากบทเรียนคอมพิวเตอร์เป็นการวาง โปรแกรมบทเรียนไว้ล่วงหน้า จึงมีลำดับขั้นตอนในการสอนทุกอย่างตามที่วางไว้ ดังนั้น การใช้คอมพิวเตอร์ช่วยสอนจึงไม่สามารถช่วยในการพัฒนา ความคิดสร้างสรรค์ของผู้เรียนได้
ผู้เรียนบางคนโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้เรียนที่เป็นผู้ใหญ่ อาจจะไม่ชอบโปรแกรมที่เรียนตามขั้นตอนทำให้เป็นอุปสรรคในการเรียนรู้ได้
การนำคอมพิวเตอร์ช่วยสอนมาใช้กับผู้ต้องขัง
สำหรับการจัดการศึกษาแก่ผู้ต้องขัง การนำคอมพิวเตอร์ช่วยสอนมาใช้มีขีดจำกัดอยู่มาก เนื่องจากการเปิดโอกาสให้ผู้ต้องขังใช้คอมพิวเตอร์เป็นดาบสองคมที่อาจมีผลกระทบมากหากมีการนำมาใช้ในทางที่ผิด เจ้าหน้าที่ผู้ควบคุมจะต้องมีความรู้ทางด้านคอมพิวเตอร์และเข้มงวดกวดขันดูแลอย่างใกล้ชิด อีกทั้งมีข้อจำกัดทั้งทางด้านจำนวนคอมพิวเตอร์และจำนวนผู้เรียน....
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)